www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


کانون فرهنگی ادبی مهتاب

۱۰ نوامبر ۲۰۱۷

 

حرف های تازه

 
 
شام پنجشنبه یازدهم عقرب 1396 خورشیدی کانون ادبی فرهنگی مهتاب شب شعری برگزار کرد. این محفل با شکوه با گردانندگی جوان آگاه، حشمت یزدان پناه و اشتراک شاعران و شعر دوستان، جوانان و نو جوانان تا پاسی از شب ادامه داشت. در ابتدای محفل فرهیختۀ گرامی عبدالرحیم مطهری یکی از غزل های ناب استاد براتعلی فدایی را خوشخوانی کردند.

 

 

                                صنما ز گلشن کوی تو چه خوش آنــکه پیک صبا رسد       کـــــه نسیم صبح سعادتی بـــه مشام خسته ی ما رسد

تو زما رخ از چـــــه نهفته ئی، بـــه کدام باغ شکفته ئی      که زبوی جعدبنفشه ات، دل وجان به صدق وصفا رسد

زده دل بـــه طور جلال تو، ارنی بــــه شوق وصال تو       مــگــــر از فروغ جمال تو به دو دیده نور و ضیا رسد

بــــه جگر ز عــشـــق تـــو آتشی، بودم پیاپی پرسشی       چه شود که لطف و نوازشی، ز تـوانگری بـه گدا رسـد

مــفـــکـــــن بـــــه خاک مذلتم، که شـهید کــوی محبتم        بــــرهان ز ورطـــــۀ محنتم که سرم بــه ظل هـما رسد

ز فـــــراق، شـــــکوه مکن دلا! بــسپار تن به رۀ رضا        که چو مس به صحبت کیمیا  برسد بــــه فــرَ طلا رسد

ره و رسم پیرمغان گزین، ز دو کــون عشق بنان گزین       همه تن رهاکن وجان گزین، که بــه جان حیات بقا رسد

چـــو زمــانه سفله نواز شد، تــو غمین مباش "فدائیا"

شب تــیــره هرچه دراز شد، سـحر عاقبت به قفا رسد


 
آقای مجید اکبرزاده این سرودۀ پرمحتوا را خوشخوانی کرد:

 

 
حالم بد است حال و هوا را عوض کنید
با حرف های تازه فضا را عوض کنید ...

عمریست خوانده ایم و اجابت نمی‌شود
بی فایده است متن دعا را عوض کنید ...

این راه بسته است ، به جایی نمی ‌رسد
بـایـد اصـول قـطـب نـمـا را عوض کنید ...

کـفـتـارهـای دشـت بـه مـا حمله کرده‌اند
وقـتـش رسـیـده راز بـقـا را عوض کنید ...

دیری ‌ست ریشه های ما را خاک کرده‌اند
دوسـتـان، لـبـاس های عـزا را عـوض کنید ...

دیـگـر فـریـب ظـاهـرتان را نمی‌خورند
بـایـد نـقـاب هـای ریــا را عـوض کنید ...

چـیـزی نـمـانـده است که با هر بهانه ای
آیـیـن بـنـدگیی خـدا را عوض کنید ...

کـوریم و کـارمان ز مداوا گـذشته است
عینک نخواستیم، عصا را عوض کنید ...

دارد زمـان بـه دور خودش چرخ می‌زند
بایـد مسیر عقربه ها را عوض کنید ...

کـســی در گــوش دکـتـر گــفـت آرام
بیمار مـــردنیست دوا را عوض کنید


 
خلیل احمد نبی زاد از سروده های علیرضا آذر خوشخوانی میکند:


 

زندگي يک چمدان است که مي آوريش
بارو بنديل سبک مي کني و مي بَريش

                        خودکشي مرگ قشنگيست که بدان دل بستم
                        دست کم هر ؟، ؟ شب سير به فکرش هستم

گاه و بي گاه پر از پنجره هاي خطرم
به سرم مي زند اين مرتبه حتماً بپرم

                        چمدان دست تو وترس به چشمان من است
                        اين غم انگيزترين حالت غمگين شدن است

بي تو من با بدن لخت خيابان چه کنم؟
با غم انگيزترين حالت تهران چه کنم؟

                             بي تو پتيارۀ پاييز مـــــــــرا مي شکند
                             اين شب وسوسه انگيز مرا مي شکند

بي تو من با بدن لخت خيابان چه کنم؟
با غم انگيزترين حالت تهران چه کنم؟

                             بي تو پتيارۀ پاييز مـــــــرا مي شکند
                            اين شب وسوسه انگيز مرا مي شکند

قبل رفتن?، ? خط فحش بده داد بکش
هي تکانم بده نفرين کن و فرياد بکش

                           قبل رفتن بگذار از تـــــــــــه دل آه شوم
                         توري از ريشه بکش بر رگ کوتاه شوم

مثل سيگار خطرناکترين دودم بـــــاش
شعله آغوش کنم حضرت نمرودم باش

                     هر پسر بچه که راهش به خيابان تو خورد
                    يک شبه مرد شد و يکه به ميدان زد و مرد

من تو را ديدم و آرام به خاک افتادم
و از آن روز که در بند تــــوام آزادم

                           چاي داغي که دلم بود به دستت دادم
                           آنقدر ســـــــــرد شدم از دهنت افتادم

مي پرم دلهره کافيست خدايا تـــــــو ببخش
خودکشي دست خودم نيست خدايا تو ببخش

                        بي تو من با بدن لخت خيابان چه کنم؟
                        با غم انگيزترين حالت تهران چه کنم؟

بي تو پتيارۀ پاييز مــــــــرا مي شکند
اين شب وسوسه انگيز مرا مي شکند...


 
ناهید مطهری سرودۀ پر محتوائی را از سروده های شاعر گرامی سید مهدی موسوی خوشخوانی کرد.

 

 
تمام شعرم تقديم آن کــه باران شد

کسی که فاتح تنهاترين خيابان شد

زمين سگش به بهشت خدا شرف دارد!

اگر کــه عشق دليل سقـوط انسان شد

دويـد و بـــــاز دويـد و دويــد تــــا برسد

به زن رسيد و خود مرد، خط پايان شد

زنی به چشــم پر از انتظار من زل زد

و از قيافۀ غمگين خود هراسان شد

و مرد قصه همين که نشست و گريه نمود

از اين کـه مرد شده تا تو را... پشيمان شد

و زن کــــه تا ابدالدهر بچـــــه می زاييد

و مرد که وسط سفره، تکه ای نان شد

و مرد رفت به دنبال آن چه زن ناميد

و زن در آخر يک شـــعر تيرباران شد
 

این بود چکیدۀ از شب شعر مهتاب که تقدیم حضور سایت وزین "رزمندگان" شد تا در دسترس علاقه مندان قرار گیرد.

                                                www.razmendagan.com                                                                                     afgrazm@gmail.com