www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


کانون فرهنگی ادبی مهتاب

۱۲ اکتوبر ۲۰۱۷

 

 

آفتاب حسن

پنجشنبه اینهفته هم طبق معمول، کانون مهتاب شب شعری با حضور پربار حضرت استاد براتعلی فدایی هروی و عدۀ کثیری از علاقه مندان شعر و ادب با گردانندگی جوان آگاه، سلیمان عباس زاده، بر گزار شد. اغاز گر این شب شعر استادفدایی بودند که با خوشخوانی این غزل زیبا از سروده های خود بزم را پر نور کردند:


 
آیینه
تاجــــلـــــوه کرد شاهد حسنت در آیینه
شـــــــد آفتاب حسن تو را مظهر آیینه
 

در هـــــم کشید رخ زجهان و جهانیان

هرکس که دیـــد ماه رخت را در آیینه

 
شب عکس عارضی تودرآیینه چون فتاد 
بگرفت باج حسن زهــــــــــر دفتر آیینه
 

ساقی به پیش چشم حریفان بزم، دوش

بنهاد پیش روی تو از ســــــاغر آیینه

 
شـــــــد محو سِر جام جمت باور زمان
بگرفت چون خیال تو را در بــــر آیینه
 

تا دیـــــــــد در ضمیر تو اسرار کاینات

در هم شکست بـــــرکف اسکندر آیینه

 
هر بـــــــــامداد آیینه دار جمال تست
تـــــــرک فلک که آورد از خاورآیینه
 

تا صــــــورت تو زیور آیینه شد فتاد

در سجده پیش خامۀ صــورتگر آیینه

 
گــــــــرعاشق جمال تو نبود بگو چرا؟
از عارضت کشیده به رخ جوهر آیینه
 

غواص فکر بکر فدایی زبـــهــر طبع

پیش رخت نهد ز دُر و گوهــــر آیینه

 
***************

 

آقای حمید مطهری سرودۀ زیبائی را از استاد زرکوب زیر عنوان سفالینۀ ما خوشخوانی کردند:

 
سفالینۀ ما
با شرف‌ باختگان حرف ز فرهنگ مباد
                             سر این طایفه جز بر رسن آونگ مباد
با گروهی که ندانند بغیر از نیرنـــــگ
                             اینچنینی که منم خلق کسی تنگ مباد
در سفالینۀ مـــا غیر می صافی نیست
                             یارب این آئینه در تیررس سنگ مباد
بس که ازهرخود وبیگانه دورنگی دیدم
                       وِردم این است که هرگزبه جهان رنگ مباد
شیخ؛ سجاده به شیطان فکند درمحراب

                      خرقه را گرهنراین است؛ پس این ننگ مباد!
مسجد از خون شده دریاچه و مفتی خاموش
                           گر چنین است بر آنیم که این گنگ مباد
مفتیا! حوری و غلمان و تو و باغ بهشت
                        سهم ما از دو جهان غیر دف و چنگ مباد
شیشه نیز از تو! ببُرّ ناف تخاصمها را
                              پای انگور و خم و ساقی ما لنگ مباد
می‌پذیریم به جان هرچه تو گویی لیکن
                          شرط ما این که چم و حیله و نیرنگ مباد

 

****************
شاعر جوان و دردمند شهر ما، آقای خلیل رسولی، این سروده  را که وصف حال شان است از سروده های خود خوشخوانی کرد:

 
ساختمانِ در حالِ تعمیری‌ست تنم!
گوشم زنگ می‌زند 
پُتک می‌کوبد سرم را
خاموش می‌شود چراغِ چشم‌هایم
فرمان‌ها مختل می‌شوند
و دردی جان‌کاه مرا به آغوش می‌کشد
خستگی فرا می‌گیرد وجودم را 
چون کارگری که تمام روز 
در یک ساختمان کلنگی
 
کار کرده است بدون وقفه
زلزله‌ای مرا می ‌لرزاند
و دردها چون بُرجی بُلند
فرو می‌ ریزد در من
بالا می‌آورم شیر مادر را
طاقت‌ام طاق 
دهان خریطه‌ی دارو باز می‌ماند
سِرُم در رگ‌هایم می‌دود
قرص‌ها را پشت سرهم می ‌بلعم
می‌خوابانم دردهایم را
و اِم اِس
آماس‌کرده در وجودم
بیدار می‌ ماند
به لرزه می‌‌اُفتد دیوارِ آرزوهایم
و به آینده‌‌ی مبهم‌ام خیره می‌شوم.
خلیل رسولی
پ.ن: ام اس بیماری است که سیستم دفاعی بدن به مغز و نخاع حمله می‌کند و دردی جان‌کاهی دارد.

 
این بود چکیدۀ از شب شعر با شکوه کانون فرهنگی ادبی مهتاب که خدمت ارسال شد تا در دسترس علاقمندان قرار گیرد.

 


                                                www.razmendagan.com                                                                                     afgrazm@gmail.com