The Friday Mosque or Masjet-Ejam, Herat, Afghanistan Fotografie-Druck von Jane Sweeney                             

www.razmendagan.com                                                                                                             afgrazm@gmail.com 


سایت رزمندگان 

۴ آگست ۲۰۱۷

 

جنگ نیابتی  خونبار

 

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا

آنچه این نامردمان با نام قرآن می کنند

در سرآغاز سخن عمل انتحاری وحشیانه در مسجد بکرآباد هرات را شدیداً محکوم نموده و آن را قسمتی از نقشۀ شوم جنگ نیابتی امپریالیسم و ارتجاع به دست مزدوران مذهبی شان، برای دامن زدن به اختلافات مذهبی درکشور بی در و دروازۀ مان می دانیم و به تمام خانواده های جانباختگان اظهار تسلیت و غمشریکی می نمائیم.

هر روز قسمتی از سرزمین بلاکشیدۀ ما به خون کشیده می شود و مردمی بی گناه قربانی جنگ نیابتی خونبار استعمارگران غربی به رهبری امپریالیست های امریکا و روسیه و ارتجاع جهانی به دست درازی پاکستان، ایران، عربستان سعودی، قطر و ... می گردند.

امریکا، اروپا و متحدان منطقه ئی شان(درمنطقۀ ما عربستان سعودی و پاکستان) برای پیشبرد مقاصد شوم استعماری شان مجاهد و طالب و داعش ساختند و آن ها را تا دندان مسلح کردند و با آموزش های منظم شان بیرحمی وکشتار انسان ها را درآن ها نهادینه ساختند.  سپس این جانیان آدمخوار را به مناطق مختلف مورد نظرشان، افغانستان،  سوریه، عراق و... گسیل نمودند تا بکشند و خون بریزند و ویران کنند و آنگاه خود غربی ها، محیلانه با سپاه ولشکر بی رحم شان به چهرۀ ناجی وارد این مناطق شوند و آن ها را غارت وچپاول کنند، که کردند.

هرکسی که چشم بینا و وجدانی پاک و آگاه دارد شاهد پیاده کردن این سیاست شوم امپریالیسم غرب به رهبری امریکا و متحدان منطقه ای اش بوده و نمی تواند از آن چشم بپوشد و یا توجیهی غیر ازاین را بپذیرد. نتایج این سیاست هم در کشتار، ویرانی، تداوم جنگ خانمانسوز و فرار ملیونی انسان ها از سرزمین شان درسوریه، عراق، افغانستان، ... مشهود و هویدا است.

درجانب دیگر، جبهۀ شوم و نا متشکل تر دیگری عملاً تحت رهبری امپریالیسم زخم خوردۀ روس و عضویت ایران شکل گرفته که با تحریکات قومی و مذهبی دراین کشورها سربازگیری می کنند و در تأمین منافع سیاسی- اقتصادی شان به کشتار مردم  و ویرانی این کشورها دست می زنند. حضور روسیه و ایران  و ساختن نهادهای مزدورشان در سوریه، عراق، یمن  و افغانستان حاصل کشتار و ویرانی را دراین کشورها چند برابر ساخته است.

این هردوجناح استعمارگر وجنایتکار از نا آگاهی و نقاط ضعف مردم در کشورهای مورد نظرشان بهره گرفته و انسان نماهای سودجو، قدرت طلب، وطنفروش، عقده ئی و نادان را به خود جذب نموده و مزدور می سازند. مزدوران بومی باطرح شعارهای تفرقه افگنانه مردم را به جان هم انداخته و زمینه را برای اجرای سیاست های شوم استعماری اربابان شان(هردوجناح) مساعد می سازند. ما دراین نوشتۀ کوتاه سرآن نداریم تا به کل این سیاست بپردازیم؛ کوتاه مروری برکشور خودمان، که درنتیجۀ این سیاست شوم هر روز ویران تر شده و به خون بی گناهان رنگین تر می شود، می کنیم.

ما و مردم ما باید صادقانه اعتراف کنیم که درنتیجۀ عدم آگاهی مفرطی که داریم ما را از یک سوراخ چندین بار مار گزیده و هنوز هم می گزد. نا آگاهی ما به حدیست که حتی از تجربۀ مستقیم خود، از ویرانی وطن خود و از کشته شدن بیش از یک ملیون هموطن خود نیاموخته و نمی آموزیم. ما از گذشت روزگار یعنی از تاریخ نه تنها نمی آموزیم که بدبختانه آن را فراموش می کنیم.

دورنرویم، سه دهه واندی پیش، خلقی – پرچمی های مزدور، سوسیال امپریالیسم استعمارگر را به ما ناجی معرفی کردند. عدۀ آن را پذیرفتند، ولی اکثریت عظیم مردم علیه آن جنگیدند و قربانی دادند. تا اینجای کار درست. اما همین مردم ما ، نسبت عدم آگاهی، با فریب دینی – مذهبی دست آورد رنج وخون ملیون ها انسان را به جهادی های آدمکش و عقبماندۀ قرون وسطائی(سنی وشیعه)، فقط با شعارهای اسلامی، واگذاشتیم و از این نا آگاهی وغفلت تا هنوز قربانی می دهیم و رنج می کشیم. همین جهادی های مسلمان(سنی وشیعه) به عنوان پیاده نظام استعمارغربی، برای رسیدن به قدرت و سرمایه، ارتش های خونریز چهل وشش کشور را به افغانستان پذیرائی کردند. باز هم عدۀ از ما بدون توجه به ماهیت واهداف امپریالیسم واستعمار، علیرغم تجربۀ خونباری که از سوسیال امپریالیسم و جهادی ها داشتیم، دنباله رو امریکا و مجاهدینش شدیم و سرنوشت ملک وملت چنین شد که می بینیم.

وطنداران عزیز! بخودآئید!

حال به مقطع دیگری از سیاست و نیرنگ امپریالیسم و ارتجاع رسیده ایم و آن تداوم جنگ به شکل نیابتی و خونبار آن در دامن زدن به اختلافات قومی، مذهبی، لسانی و منطقه ئی توسط هردوجناح امپریالیستی، ارتجاعی و خونخوار ومزدوران بومی شان است.

تمام عملیات انتحاری، ایجاد اپوزیسیون ها(در درون و بیرون دولت)، طرح شعارهای قومی ولسانی، تفرقۀ مذهبی، قومی و ... پلان شده و توسط سازمان های جاسوسی امریکا، اروپا، عربستان سعودی و پاکستان، از یک جانب و ازجانب دیگر توسط سازمان های جاسوسی روسیه، ایران و هند، به مزدوران بومی شان دیکته می شود و آن ها آن را به خورد مردم نا آگاه می دهند و به هویت زدائی ملی، تفرقه و جنگ دامن می زنند.

یک روز سنی ها را می زنند و آن را به گردن شیعه ها می اندازند و روز دیگر شیعه ها را به خون می کشند و سنی را مقصر معرفی می کنند. در حالی که برنامه ریزان و مجریان این پلان ها که چهره های دو آتشۀ مذهبی می گیرند و مردم را به جان یکدیگر به هیجان می آورند، هیچکدام شان باور مذهبی ندارند، فقط منافع پست اقتصادی – سیاسی برای شان مطرح است.    

چرا ما از تجربه وعمل و از گذشت روزگار نمی آموزیم. پاکستانی ها و سعودی ها که خود را حامی سنی ها می دانند و با دادن چند شعار دروغین حتی آن ها را به عمل انتحاری می کشانند، چرا زندان های شان از مهاجران هموطن سنی ما پر است و شکنجه های غیر انسانی برآن ها اعمال می کنند؟ چرا هر روز پاکستانی ها، کنر و نورستان وپکتیا و... خانه های هموطنان سنی ما را گلوله باران می کنند و آن ها را به خاک وخون می کشند؟  و... هزاران چرای دیگر؟ و ما باز هم فریب مذهبی شان را می خوریم و ازآن ها واسکت انتحاری  و مجوز شرعی برای کشتن هموطنان خود می گیریم؟؟؟!!!

ایرانی ها که زیرنام شیعه توسط مزدوران بی مقدار شان مردم ما را اغواکرده و به جان هم می اندازند، چه بی رحمی هائی که برمهاجران اهل تشیع ما درایران نکردند؟ حتی به اطفال شان تجاوز کردند و هنوز هم این ستم ها جاریست. حاکمان ایرانی سودجو، حتی بر ساختن بند آب بر روی رودخانه های کشورمان مداخله می کنند و آن را با خشونت و توسط طالب سنی تخریب می نمایند. چرا باید  حاکمان تفرقه افگن و بنیاد گرای ایرانی  را بر وطندارانی که باهم دیوار به دیوار زندگی می کنیم و شریک غم وشادی ما  و از برادر به ما نزدیک تر هستند، به خاطر مذهب شان ترجیح بدهیم؟؟؟؟؟

بنیادگرائی مذهبی سنی و شیعه وسیله و ابزاری در دست حاکمیت های ارتجاعی منطقه، به ویژه عربستان سعودی و ایران است که از آن برای کشتار مخالفین شان بهره می گیرند. این هردو وقتی منافع سیاسی – اقتصادی شان ایجاب کند، زیرپای همدیگر فرش سرخ پهن کرده ویکدیگر را درآغوش می کشند. اما وقتی منفعت شان طوردیگری تأمین شود سنی بنیادگرای سعودی – پاکستانی،  شیعه را "رافضی" گفته و به قتلش فتوا می دهد و شیعۀ بنیادگرای ایرانی، سنی را "تکفیری" لقب داده و به مرگش دستور می دهد. این هردو جناح آدم کش، منافق و دشمن خلق های مسلمان ناآگاه و مومن شیعه و سنی هستند. همینها مسلمانان را بمبارد می کنند، به توب می بندند، انتحار می کنند، خانه وکاشانۀ شان را ویران می نمایند و هرگز به کسی رحم نمی کنند. یمن، سوریه، افغانستان و عراق کشتارگاه هائی است که ایران و عربستان سعودی در رقابت باهم، روی منافع پست و پلید شان مرتکب قتل هزاران انسان بی گناه مسلمان در آن کشورهای اسلامی شده اند.  چرا باید مهرۀ این سیاست های جنایتکارانۀ حاکمان شیعه وسنی عرب و پاکستانی وایرانی  شد و مردم بی گناه و مظلوم خود را به خون کشید؟ 

درکشورما هم همه انفجارها و انتحارها اهداف سیاسی  - اقتصادی دارند و برای پیشبرد اهداف شوم امپریالیسم و ارتجاع صورت می گیرند، پوشش مذهبی دادن به آن، دامن زدن به تفرقه و تحقق خواست دشمن است. ما باید درشعارها و سخنان و نوشته های مان نیت شوم استعمار و ارتجاع را (از هردوجناح جنگ نیابتی)  روشن بسازیم، نه اینکه برتفرقه دامن بزنیم. این چه مصیبتی است، حتی در روز تشییع جنازۀ قربانیان درهرات، ایران پرستان شعار ایرانی "حسین حسین شعارما، شهادت افتخار ما" را برای دامن زدن به تفرقه و جدا ساختن شیعه وسنی مطرح کردند. این شعار چه ربطی به مبارزه با انتحار دارد؟ چرا مثلاً نگوئیم: "وطن وطن شعار ما، مقاومت و وحدت افتخار ما"، تا همه هموطنان درد دیدۀ سنی وشیعه و... ما به دور آن متحد شوند وعلیه دشمنان مشترک مبارزۀ مشترک بکنیم؟

ما دراین روزها عزیزان سنی مذهبی را درهرات دیدیم که با از دست دادن دوست و رفیق شیعۀ شان دراین انتحار وحشیانه، بیشتر از نزدیکان قربانیان گریستند، و رنج بردند و در تشیع جنازه و ... فعالیت فوق العاده و صمیمانه داشتند. چرا باید با دادن چنین شعار ایرانی مشربی، وسیلۀ اغراض دیگران شده و  بین خود و این عزیزان همراه وغمشریک خود صف تفرقه بکشیم؟؟؟؟ 

از سوی دیگر شهادت عزیزانی که نا خودآگاه از دست رفته اند، چه افتخاری به خود شان ویا به خانواده های شان کمائی خواهدکرد؟ برعکس  عزیزان آن ها را  تا سالیان درازی برگلیم غم خواهد نشاند و آن هائی که نان آور خانۀ شان را از دست داده اند به فقر وتنگدستی بیشتری مواجه خواهند شد و چند روز بعدهم، جز خانوادۀ شان کس دیگری از آن ها یاد نخواهد کرد. شهادت افتخار آفرین شهادتیست که انسان آگاهانه در راه نجات وطنش از قید استعمار و یا نجات انسان از ستم و استبداد واستثمار پذیرا می شود؛ چنین شهادتی افتخار آفرینست. طراحان شعار "حسین حسین ..." در هرات یا ناآگاه ومتعصب هستند و یا ملا نطقی های ایران که به تفرقۀ مذهبی دامن می زنند.

وطنداران عزیز!

بیائید از گذشت روزگار درکشورخودمان بیاموزیم و بیش از این نگذاریم شیاطین سودپرست جهادی  شیعه و سنی، پشتون و تاجیک و هزاره و ازبک و ... برای خوش خدمتی به اربابان خارجی شان، ما را به جان هم بیاندازند و به جنگ نیابتی خونبار شان که هر روز از مردم بی گناه ما قربانی می گیرد، دامن بزنند.

ما همچنان که نباید فریب دموکراسی گوئی امریکا وغرب و غربزدگان را بخوریم، فریب دینمداری پاکستان وایران و عربستان سعودی و مزدوران جهادی(شیعه وسنی) و طالب و داعش شان را هم نباید بخوریم. نگذارید یک روز شما را به نام تاجک وپشتون و... و روز دیگر به نام شیعه وسنی و... به جان همدیگر بیاندازند. همه باهم علیه دشمنان خارجی و مزدوران بومی شان برای کوتاه کردن دست هرگونه تجاوز و مداخلۀ بیگانگان و مزدوران شان  متحد شوید تا جلو این قربانی ها ومصیبت ها گرفته شود. راه نجات از این مصایب فقط آزادی از استعمار و تبعیض و ستم و وسیلۀ آن وحدت و سازماندهی برای مبارزۀ قاطع وپیگیراست.


www.razmendagan.com                                                                                                                         afgrazm@gmail.com